Ontwerp - « Gezondheidswet »

Het wetsontwerp "betreffende de beheersing van de begroting van de gezondheidszorg en houdende diverse bepalingen inzake gezondheid", dat de gevreesde bijzondere volmachten bevat en een aantal andere bepalingen, waarover wij enige tijd geleden reeds commentaar verstrekten, is inmiddels verwezen naar de Kamer met behoorlijk scherpe kritiek vanwege de Raad van State. De aanpassingen om daaraan te beantwoorden blijken duidelijk nog steeds ondermaats.
Zopas begonnen de besprekingen in de Kamercommissies van Volksgezondheid en Sociale Zaken. Wij hebben onze standpunten medegedeeld aan verscheidene politieke fracties (zie "Synthesenota –wetsontwerp 1627" hieronder). Inmiddels heeft de CD&V (de HH Goutry en Verhaegen) zijn amendementsvoorstellen ingedien. Enerzijds zit er een ons inziens positief voorstel in om de volmachten te willen ongedaan maken. Maar anderzijds voegt het een artikel 28bis toe dat de mogelijkheid voor niet-geconventionneerde artsen om ereloonsupplementen aan te rekenen in twee- of meerpersoonskamers wil schrappen en een globaal plafond van 1000 € wil opleggen voor honorariumsupplementen in éénpersoonskamers. Tevens werden enkele reeds ingediende wetsvoorstellen toegevoegd aan de besprekingen, waaronder een PS – SP-A voorstel (Dhr Y.Mayeur en Mevr. M. De Meyer) dat ook ereloonsupplementen wil afschaffen bij opname van een kind met begeleidende ouder. Het fundamenteel debat over een tweede pijler in de financiering van de gezondheidszorg wordt in de kiem gesmoord.

Synthesenota – wetsontwerp 1627

1.Onze belangrijkste kritiek heeft betrekking op de bijzondere volmachten (art 54 van het ontwerp) die in ruime mate de grondwettelijk verplichte éénduidigheid missen, zodat ze de toegelaten draagwijdte overschrijden, onder meer door pseudo-omschrijvingen die verre van beantwoorden aan de bemerkingen van de Raad van State. Ondanks een behoorlijk aantal tekstwijzigingen.
Tevens hebben we meer specifieke en technische kritiek geformuleerd omtrent:
- de bepalingen inzake aanpassing van “de honoraria”(§2,2°art). Deze laatste hebben als dusdanig geen impact op de begrotingsdoelstelling. De term moet vervangen worden door "het bedrag dat als grondslag dient voor de berekening van de verzekeringstussenkomst".
- de §4 overstijgt alle grenzen van een bevoegdheidsdelegatie en geeft in feite de minister de mogelijkheid om willekeurig alle bepalingen inzake gezondheidszorg en ziekenhuiswetgeving te wijzigen, in welke richting ook; deze paragraaf is onaanvaardbaar et moet geschrapt worden.
- de mogelijkheid tot wijziging van de verjaringstermijnen (§2,2^e lid,14°), laat allerhande onrechtvaardigheden toe (te schrappen). De andere 1° à 13° punten moeten zodanig aangepast worden dat ze de aard en de bedoeling van voorgenomen maatregelen verduidelijken.

2. De pseudo-omschrijvingen van art. 24 houden in feite verkapte volmachten in, voeren begrippen in die strijdig zijn met de bestaande wetgeving en de werkelijkheid, waarbij impliciet de structurele onderfinanciering van de ziekenhuizen nog verzwaart. Het feit naar de toekomst toe elke facturatie aan de patiënt te verbieden is absurd. Er moet een tweede pijler in de financiering van de gezondheidszorg komen om de toekomst te vrijwaren.

3. Het repressief systeem van de ziekteverzekering (procedures van art. 141 van de GVU- wet) moet de rechten van de verdediging eerbiedigen. De rol van de Dienst Geneeskundige Evaluatie en Controle is onderzoeksopdrachten uit te voeren, doch niet zich verder te blijven inmengen in de rechtspraak zelf. De procedures moeten aangepast worden (art. 8 profielencommissies) zodat een redelijke evaluatie met de nodige mono gespecialiseerde deskundigheid van de medische praktijken kan georganiseerd worden, conform de stand van de wetenschap en de evolutie van de geneeskunde.

4. De accreditering (art. 7) : men kan zonodig redelijke normatieve regels in overweging nemen, indien de Administratie haar verplichtingen inzake voorafgaande mededeling in acht neemt. Wij stellen daarvoor een aantal technische aanpassingen voor. Dat daarentegen "aanbevelingen" een normatieve betekenis zouden krijgen is onaanvaardbaar. Dit concept druist in tegen het wettelijk principe van diagnostische en therapeutische vrijheid (art. 73 §1 van de GVU- wet).

5. Het "forfait" als alternatief voor de referentiebedragen (art. 10) vergt enkele onvermijdelijke technische aanpassingen, waardoor de bepaling ervan in het kader van de nomenclatuur moet gebeuren.

6. De installatie van activiteiten of toestellen die niet conform zijn aan de erkenningsvereisten of programmatie (art 11 : toevoeging aan art. 64 van de GVU- wet) geeft aanleiding tot sancties op de honoraria (§2 van dit artikel). Normaal straft men de overtreder, m.a.w. de uitbater-beheerder die als enige de beslissingsbevoegdheid heeft om dergelijke apparatuur illegaal te installeren. Het is onaanvaardbaar dat de zorgverlener, die contractueel verplicht wordt om de patiënten met het onwettig werkinstrument te verzorgen, zou worden bestraft. Die letterlijk kafkaiaanse sanctie moet geschrapt worden.
Deze bepaling toont aan hoe absurd de wettelijke regeling is: de beheerder is gemachtigd om afhoudingen op de honoraria te verrichten om zijn inbreuk op de regelgeving te financieren! Door hem dat te verbieden zou de beheerder geen andere uitweg hebben dan de regels na te leven.
Voor de zoveelste maal vragen we dus de schrapping van artikel 139bis van de ziekenhuiswet, dat het mogelijk maakt dat elke onderfinanciering en zelfs elke financiële sanctie tegen het ziekenhuis automatisch kan worden afgewenteld op de medische honoraria.

Het 2^e lid van dezelfde §2 moet geschrapt worden. Zoniet is het bvb. onmogelijk om nog de meest elementaire cardiologische verstrekkingen (zoals vb een EKG) te verrichten buiten een erkend basis cardiaal zorgprogramma.

7. Tenslotte stellen we een aantal technische correcties voor (art 16 ontwerp) en de schrapping van punt 4° van het nieuwe art. 107quater §2 van de ziekenhuiswet (art. 27 ontwerp). Men ziet immers niet in waarom het oneigenlijk gebruik van de spoedgevallendiensten ‘s nachts moet aangemoedigd worden.

Amendementsvoorstellen van de CD&V:

-Wij verwerpen formeel amendement 33 (voorstel van een art. 28bis) waardoor de ereloonsupplementen voor niet verbonden artsen worden verboden en waarbij een globaal plafond van ereloonsupplementen wordt opgelegd op eenpersoonskamers. Met ziet niet waarom de CD&V de verzekeringsmaatschappijen wil sponsoren.

-We verwerpen tevens de nutteloze bijkomende bureaucratie die wordt voorgesteld met amendement 37 (voorstel van een art. 54bis: bij toepassing van derdebetalersregeling zou de arts een document moeten bezorgen aan de patiënt, dat naast de codenummers ook een toelichting geeft over de aard van de verstrekkingen die verricht werden). Het omgekeerde dus van administratieve vereenvoudiging.

 

Het VBS wenst uw persoonlijke levenssfeer te eerbiedigen. Dit bericht werd gestuurd naar het e-mailadres dat U ons medegedeeld hebt voor het uitwisselen van informatie. De mailing werd uitgevoerd met in acht name van de regels om de veiligheid en de vertrouwelijkheid te waarborgen.

Uitschrijven : unsubscribe@medspec.net.