|
Het is duidelijk dat de politiek terrein wint op de artsen. Sinds
eind de jaren tachtig van de vorige eeuw de socialisten de kabinetten
van Volksgezondheid en Sociale Zaken bezetten, werd vakkundig de salami
techniek toegepast op het vrije beroep van artsen en zorgverstrekkers.
Alsmaar meer regeltjes, alsmaar meer beperkingen op de autonome
beroepsuitoefening van de artsen en op de vrije keuze van de patiënt. En
het helpt niet of nauwelijks om de uitgaven onder controle te houden,
behalve met volmachten. Maar een democratie kan zijn Parlement niet
blijven buiten spel zetten en de artsen zullen de pesterijen niet
blijven ondergaan.
De inkomsten voor de ziekteverzekering zullen nooit meer de groei van de
behoeften en de mogelijkheden kunnen volgen want de uitgaven voor de
gezondheidszorg zullen steeds veel sneller groeien dan het BBP.
Bovendien vragen mondiger patiënten geen zorgen, ze eisen die,
terwijl ondertussen de druk vanwege de Overheid en de verzekeraars (mutualiteiten
en privé) op artsen tot rationalisatie stijgt. Bijna een halve eeuw
geleden verdween het mutualiteitsbrilletje. Vandaag moeten de patiënten
genoegen nemen met een mutualiteitspilletje.
Artsen willen rationeel werken, maar hun beroepseer en hun deontologie
laten niet toe dat ze zorg rantsoeneren.
Zijn er oplossingen en mogelijkheden ?
Uiteraard. Efficiënt, kostenbewust en kwaliteitsvol handelen is geen
slogan uit de klassieke bedrijfswereld. Dit moet consequent in de
medische opleiding worden aangeleerd en continu worden onderhouden in de
medische navorming.
De grote impact op de bevolking van private en/of aanvullende
verzekeringen moet rationeler worden aangewend. Het is niet logisch –
wel verklaarbaar – dat er 13 miljoen privé verzekeringen zijn voor 10,4
miljoen inwoners.
Rekening houdend met een solidaire basisverzekering moet het mogelijk
worden dat, naast de basisterugbetaling voor te definiëren sociale
categorieën, er honoraria worden vastgesteld door de beroepsverenigingen.
Om dat te kunnen realiseren moeten de artsen als een hecht blok
samenwerken en zelf realistische voorstellen doen aan de Overheid. Maar
die Overheid zou dan moeten afstappen van de idee dat altijd alles voor
iedereen en op gelijk welk moment kan.
Dr. Marc MOENS
04.02.2006.
PDF-versie 
|
Volgende