III. 2. De doktervreters

Vrijmetselaar Robert STEVAERT, °12.04.1954, beter bekend als Steve Stunt, had het op 01.06.2005 begrepen. Met het generatiepact in het vooruitzicht bezorgde hij zichzelf een rustige “oude” dag als vijftiende gouverneur van de provincie Limburg en eerste van socialistische strekking.

Of beantwoordde STEVAERT gewoonweg mijn oproep : “Als het alleen maar is om zichzelf in de belangstelling te werken, dan zou Steve STEVAERT beter stoppen met zijn poppenkast”.[6]

Zijn aanvallen op de specialistische geneeskunde en de prietpraat die hij uitkraamde naar aanleiding van een uitspraak die ik deed over de partiële privatisering van de gezondheidszorg[7] doen me Derk Jan EPPINK citeren : “STEVAERT is een kletsmajoor. Zijn theorie heeft de houdbaarheid van een geopend pak melk”[8].

Als “grootste kapitalist van Hasselt”[9] mag hij nu een door tal van SP-A-leden als dépassé bestempelde maar goed betaalde functie uitoefenen met chique ambtswoning en dienstwagen,
chauffeur incluis.
Wegpromoveren heet dat in het jargon en Rudy DEMOTTE was af van die betweter die zich teveel mengde met het gezondheids- en sociaal beleid.

Het wetsontwerp 1627 tot beheersing van de begroting van de gezondheidszorg en houdende diverse bepalingen inzake gezondheid kwam het eerste trimester 2005 bijna wekelijks aan bod. Het VBS bezorgde een ganse reeks eigen amendementen aan politici van wie kon verwacht worden dat ze ze gunstig gezind zouden zijn. Een amendement van Luc GOUTRY, CD&V, dat een quasi totaal verbod van supplementen wou invoeren, kon worden tegengehouden. Uiteindelijk werd deze wet[10] met flink wat vertraging gestemd in de Kamer op 13.04.2005 en in de Senaat op 21.04.2005, inclusief zijn artikel 58[11] dat een reeks volmachten aan minister DEMOTTE gaf.

Gewapend met volmachten, toonde DEMOTTE zich nu plots van een heel andere kant : van Rudy, de minzame, die zich met de zachte sector in de gezondheidssector bezighoudt, naar Rudy, de verschrikkelijke, die de farmaceutische industrie ringeloort en financieel knock-out slaat en de artsen bedreigt met straffen buiten alle verhoudingen.

Het vertrouwen in DEMOTTE smelt als sneeuw voor de zon[12]. Onder Franstalige huisartsen kreeg hij in april 2004 nog van 60 % het vertrouwen; in april 2005 nog slechts van 35 %. Onder Vlaamse huisartsen was dat 36 % in april 2004 en nog maar 22 % in april 2005.

Tijdens de betoging van 24.09.2005 was Rudy DEMOTTE de kop van Jut.
Zijn open brief van 14.09.2005 die werd gepubliceerd in de “gespecialiseerde” pers[13],[14] werd veel te licht bevonden. Hij bevatte bovendien een storende voetnota die vermeldde dat het voorschrift op stofnaam (VOS) op 01.09.2005 was in voege getreden. VOS trad pas op 01.10.2005 in voege, wat me in mijn toespraak op de trappen van de Beurs deed zeggen dat DEMOTTE niet weet wat er in zijn kabinet gebeurt.

Niemand wist toen dat hij ook pertinent loog want de brief stelde duidelijk dat de artsen in maart (2006) zouden “uitgenodigd worden om Uw stem te laten horen in het kader van de komende medische verkiezingen” (einde citaat).
Een paar weken later werd het tijdsschema “aangepast” aan het “terrein” – alleen de BVAS zou immers in maart 2006 aan de verkiezingsvoorwaarden hebben kunnen voldoen – en de verkiezingen werden verdaagd tot september[15].

Bij de voorbereiding van de volmachten-gezondheidswet van 27.04.2005[16] suggereerde de Vilvoordse volksvertegenwoordiger en voorzitter van de Commissie voor de Sociale Zaken, Hans BONTE, een kliklijn te installeren om de medische overconsumptie dringend in kaart te kunnen brengen. Op anonieme wijze natuurlijk, zodat elke verpleegkundige, paramedicus, secretariaats- of onderhoudsmedewerker deskundig melding zou kunnen maken van vermeende misbruiken. “Omdat de officiële gezag- en machtsverhoudingen in ziekenhuizen een andere werkwijze onmogelijk maken, moeten we anonimiteit garanderen”[17].

Ambieerde BONTE de Belgische Erich MIELKE te worden en de BESTASI (de Belgische Staatssicherheitsdienst) te leiden ? Wijlen de Deutsche Demokratische Republik (DDR) had voor zijn 16 miljoen inwoners 85.000 full-time medewerkers en 300.000 “Inoffizielle Mitarbeiter (IM)” om zijn STASI (Staatssicherheit) draaiende te houden. Daarmee had BONTE meteen de belofte van de Paarse regeringsverklaring en van Guy VERHOFSTADT om 200.000 nieuwe banen te creëren kunnen waarmaken. Doelstelling die de premier ook in 2005 nog herhaalde[18]. De kliklijn werd gelukkig niet gerealiseerd.

Behalve de 200.000 nieuwe jobs werd ook een andere belofte van VERHOFSTADT uit 2004 nog steeds niet gerealiseerd : de belastingsvermindering. Integendeel. Uit tabel 2 blijkt dat die in 2005 nog verder stegen.

Europese top 10 van totale belastingsontvangsten als percentage van het BBP

PDF-versie