Belgische Academie voor Kindergeneeskunde : Brief aan Minister R. DEMOTTE (01/06/06)

Mijnheer de Minister,

Een delegatie van de Belgische Academie voor Kindergeneeskunde die alle Belgische kinderartsen vertegenwoordigt, heeft op 30 mei 2006 op uw kabinet een ontmoeting gehad met Mevrouw Husden en de Heer Vermeyen. Wij hebben onze analyse van het ontwerp van K.B. over het pediatrische zorgprogramma toegelicht ; deze gedetailleerde analyse wordt u per afzonderlijke post bezorgd. Tijdens deze ontmoeting hebben we duidelijk benadrukt dat het ministerie het vertrouwen van de pediatrische wereld heeft beschaamd en hebben we uiting gegeven aan ons diep ongenoegen. Wij dulden niet langer het getalm, de loze beloften en uw nefaste voorstellen; de toestand in de diensten pediatrie wordt alsmaar kritischer, zoals we u al meermaals in het verleden hebben gemeld.

In 2004 nodigde u ons uit om deel te nemen aan de uitwerking van het ontwerp van K.B. over de zorgprogramma’s. Professor Kips verklaarde zich akkoord om de tekst aan te passen aan onze bemerkingen. Wij werden evenwel niet op de hoogte gehouden van de evolutie van dit dossier en de laatste versie van het ontwerp werd ons bezorgd door de ziekenhuisbeheerders. Er is dus geen sprake van dialoog maar van manipulatie. Wij proberen met alle mogelijke middelen om de kinderartsen naar de ziekenhuizen te lokken ondanks de onderfinanciering en het gebrek aan kandidaten. Als antwoord hierop verhoogt u de administratieve lasten, de medisch-legale verantwoordelijkheid en de verplichte aanwezigheden. We eisen eerst financiële stimuli en een verbetering van de werkomstandigheden, zoniet zijn zelfs de mooiste wetten niet toepasbaar.

Wij eisen precieze verbintenissen over een snelle opwaardering van onze activiteit. Een verhoging met 100 % van de toezichtshonoraria de eerste 5 dagen in een E-dienst is onontbeerlijk voor de financiering van een bijkomende kinderarts per dienst. De medicomut heeft rekening gehouden met dit verzoek en een verhoging met 25 % werd toegekend en opgenomen in het akkoord voor 2006. Wij hebben tevergeefs gewacht op de invoegetreding ervan in februari. De publicatie liet drie maand op zich wachten. Retroactiviteit werd toegekend aan de geriaters doch niet aan de kinderartsen. Dit is een onduldbare discriminatie die, gelet op de activiteitenpiek die we kenden tijdens de wintermaanden, het beloofde budget voor 2006 met de helft heeft beknot.

Wij eisen de recuperatie van dit budget dat ons werd ontnomen en de onverwijlde toekenning van de resterende 75 %.

De afschaffing van de honorariumsupplementen voor vergezelde kinderen in privé kamers om niet medische redenen kwam als een donderslag bij heldere hemel. Een nieuw geval van discriminatie van de minst goed betaalde geneesheren. De supplementen vertegenwoordigen in bepaalde diensten tot 30 % van de honoraria. Wij verdedigen zonder voorbehoud de mogelijkheid voor elke ouder om, ongeacht het type kamer, bij het opgenomen kind te blijven.

Maar als sommige ouders, die quasi systematisch een hospitalisatieverzekering afsluiten, voor hun eigen comfort voor een privé kamer kiezen, is er geen enkele reden waarom de verantwoordelijke ziekenhuisgeneesheer minder goed behandeld wordt omdat hij een kind verzorgt.

De kindergeneeskunde wordt onjuist behandeld en gediscrimineerd, dit heeft de ziekenhuiskinderartsen opstandig gemaakt. Wij kunnen niet langer deelnemen aan een constructieve dialoog als de huidige omstandigheden niet drastisch veranderen. Wij zijn vastbesloten om de nodige acties te ondernemen om de kindergeneeskunde te beschermen.

De Belgische Academie voor Kindergeneeskunde heeft bijgevolg besloten tot een eerste stakingsactie op 16 juni 2006.

Een goede ten laste neming van het kind en zijn familie (zowel fysische als psychologisch) door bevoegde teams (m.a.w. gemotiveerd, voldoende bestaft en goed opgeleid personeel) vermindert het risico op pathologie op volwassen leeftijd (astma, obesiteit, leerstoornissen, sanitaire educatie, preventie, …). Door te investeren in de kindergeneeskunde kan er bespaard worden op de volwassenengeneeskunde zonder gevaar op kwaliteitsvermindering van deze laatste. Dit getuigt van inzicht en vooruitziendheid en niet van demagogie zonder oog voor het publiek welzijn.

Wij zijn ervan overtuigd, Mijnheer de Minister, dat u onze argumentatie begrijpt en hieraan onverwijld een gunstig gevolg zult geven. Inmiddels verblijven wij, Mijnheer de Minister, met de meeste hoogachting,

PDF-versie