XIII. BESLUIT

Orgaan van het Verbond der Belgische Beroepsvereniging van Geneesheren Specialisten

V.B.S. JAARVERSLAG 2001	Vorige Inhoud Volgende
XIII. BESLUIT
Het blijft voor de doorsnee burger onduidelijk of de Overheid het nu goed met hem voor heeft of niet. Zolang zijn zonevreemde woning niet wordt weggebuldozerd of zijn kinderen niet verdwijnen, geeft de burger Haar het voordeel van de twijfel. Artsenleiders doen hetzelfde, tot ze – bijna letterlijk maar vooral ook figuurlijk – de uitputting nabij zijn. De wetenschap dat de Overheid het NIET goed voor heeft, drong tenslotte toch door op 18.12.2001. Met zijn nota "Agenda 2002 voor de verandering in de gezondheidszorg" die Frank VANDENBROUCKE op 29.01.2002 voorstelde met Magda AELVOET als muurbloempje op de achtergrond, etaleert hij zijn voor artsen en patiënten perfide intellect. Hij speelt huisartsen uit tegen specialisten; intellectuele specialisten tegen ordinaire techniekers-specialisten; brave eerlijke Vlamingen tegen sjoemelende Franstaligen; zelfstandige verpleegkundigen, kinesisten en logopedisten tegen gesalarieerden; universitaire tegen perifere ziekenhuizen. Een tafeltje-dek-je, ezeltje-trek-je heeft hij niet op stal staan. En als het er al stond, zou het door andere regeringspartners snel worden afgeslacht. De maatschappij blijkt niet bereid solidair bij te dragen aan het oplossen van de structurele onderfinanciering van de ziekenhuizen, noch aan de behoeften aan eigenlijke zorgverlening. Er zijn bikkelharde bewijzen dat niet de, of sommige, spilzieke artsen aan de basis liggen van de bijna 100 miljard BEF groei in gezondheidsuitgaven in 2000 en 2001. Maar het is altijd makkelijk een zondebok te vinden in een kudde die opgejaagd wordt door een Engelse fox terrier, of door een wolf in schapenkleren. Het medico-sociaal beleid is dermate ingewikkeld gemaakt dat bijna alleen nog lieden met een Ph. D. er hun weg in vinden. En dan hebben ze de vrije hand om het Parlement om het even wat te laten stemmen. Niet erg democratisch, maar blijkbaar wel efficiënt. Laat ons niet in VANDENBROUCKE's val trappen en mekaar oppeuzelen. Alhoewel ik het zelden met hem eens ben, ga ik akkoord dat de artsen één groep moeten blijven vormen, huisartsen met specialisten, én specialisten onderling. Zoniet hebben we binnen de kortste keren 27 maal twee of 54 syndicaatjes, geen VBS-GBS meer, geen BVAS-ABSyM, maar alleen kleine groepen en groepjes, die een grijnzende VANDENBROUCKE graag tegen elkaar zal uitspelen. Weg met de moedeloosheid die ik bij sommige "strijders van het eerste uur" ervaar. Ik roep op tot verzet. Weest combattief. Wij moeten de insidieus door VANDENBROUCKE opgestarte campagne tegen de medische verkiezingen zelf in handen nemen en ombuigen tot ONZE verkiezingen. Zogezegd "niet representatief" drukt het VBS ook en sterk zijn stempel op het beleid en heeft het in de BVAS een solide bondgenoot, die de laatste weken op welhaast gepersonaliseerde wijze en quasi dagelijks door de minister op laaghartige wijze in de media wordt neergesabeld. Ik heb er drie mandaten van vier jaar VBS-Secretaris-generaal op zitten. Ik heb een nieuwe wereld leren kennen. Ik stel mij kandidaat voor een vierde mandaat. Straks wordt daar over gestemd … jammer genoeg, zonder tegenkandidaten. Ik wil mij blijven inzetten om de hoogwaardige Belgische gezondheidszorg verder te verdedigen tegen rode, blauwe, groene of andere aanvallen van om het even welke kleur. Daarvoor hebben wij, het VBS-bestuur, Uw steun nodig, niet alleen vandaag in deze Algemene Vergadering, maar elke dag opnieuw en in het bijzonder bij de medische verkiezingen. Het VBS-bestuur rekent op U, ik reken op U. U mag op ons, U mag op mij rekenen. Met dank voor Uw aandacht, Dr. M. MOENS Secretaris-generaal 02.02.2002

	Vorige Inhoud Volgende


Questions & Comments