Home | VBS | Verenigingen | De Gids | Accreditering | Tarieven | Wetgeving | Verzekeringen | De Bulletijn | Hulp 

De Geneesheer-Specialist

Orgaan van het Verbond der Belgische Beroepsvereniging van Geneesheren Specialisten

V.B.S. JAARVERSLAG 2000

Vorige artikel VorigeInhoud van dit nummer InhoudVolgende artikel Volgende

 

I. Politiek en ethiek.

I.1. De verkiezingen van 08.10.2000 : belofte maakt schuld.

In de aanloop naar de verkiezingen van 8 oktober 2000 voor de vernieuwing van de provincie- en de gemeenteraden, en na exact één jaar paars-groene regering, liet premier Verhofstadt in een interview met Artsenkrant (nr. 1279 - 07.07.2000) blijken dat hij vast gelooft in de vrije artsenkeuze en vrijheid van therapie. Een hart onder de riem voor vele artsen die de betuttelende ondertoon in de teksten van minister van Volksgezondheid Magda AELVOET (Agalev) en de dirigistische trekjes in de aanpak van minister van Sociale Zaken, Frank VANDENBROUCKE (SP), moeilijk kunnen pruimen.
In Vlaanderen boekte zijn partij, de VLD, op 08.10.2000 de grootste vooruitgang, in Franstalig België scoorde de PS zeer hoog. De voorzitter van de Algemene Raad van het RIZIV, en PS-coryfee, Michel JADOT, bakte het op 08.01.2001 bij de RIZIV-nieuwjaarsreceptie voor zijn Vlaamse toehoorders wel erg bruin door in zijn zwartgallige nieuwjaarstoespraak letterlijk te zeggen : "Men dacht dat het nazisme tot het verleden behoorde, maar het volstaat naar Oostenrijk en de situatie in Antwerpen te verwijzen om te weten dat dit niet het geval is."

Het was een moeilijke regeringsklus om de hoog gespannen verwachtingen ten gevolge van opgeblazen beloften van sommige leden van de regering te herleiden tot realistische proporties. Gelukkig is de economische groei, ondanks een oliecrisis en ondanks het spraakmakende debacle rond LERNOUT & HAUSPIE, de zevende en beste partner van deze regenboogcoalitie. De kameraadschappelijke sfeer tussen VLD, PRL, SP, PS, Agalev en Ecolo werd immers, vooral na het zomerreces 2000, reeds herhaaldelijk en pijnlijk vertroebeld.

Zoals hij in zijn boek "Op zoek naar een redelijke utopie. De actieve welvaartstaat in perspectief" (Uitgeverij Garant. 2000) omschrijft, wil minister Frank VANDENBROUCKE van een overspannen naar een ontspannen welvaartstaat.
Minister VANDE LANOTTE (SP) drukt het "Zilverfonds" door om een miljardenreserve op te bouwen voor de moeilijke pensioenjaren 2010-2030 en in de Vlaamse Gemeenschap zal minister van Welzijn en Gezondheid, Mieke VOGELS (Agalev), een Vlaamse zorgverzekering starten op 01.07.2001.

Minister van Ambtenarenzaken Luc VAN DEN BOSSCHE (SP) wil de administratie grondig omturnen met zijn Copernicus-plan : de secretarissen-generaals zullen "general managers" moeten worden. Alle plaatsen van de topambtenaren worden vacant verklaard. De bevolking verdient een klantgerichte, performante en beschikbare ambtenarij.

Ondertussen blijft de Multiple Sclerose-patiënt die geleidelijk aan achteruitgaat en niet met opstoten, zelf zijn beta-interferon betalen aan 36.500 BEF/maand en wordt de terugbetaling van de eerste generatie Alzheimer-geneesmiddelen uitgesteld wegens de hoge kostprijs die op 600 miljoen BEF/jaar wordt geraamd. Minister VANDENBROUCKE laat uitschijnen dat, indien de artsen rationeler en minder zouden voorschrijven, hij gemakkelijker innoverende moleculen zou kunnen terugbetalen. Waarmee hij nogal lichtzinnig de ethische verantwoordelijkheid doorschuift naar de artsen.

I.2. Het medisch beroepsgeheim : een burgerrecht.

Zowel nationaal als internationaal wankelt het medisch geheim onder druk van politieke en gerechtelijke overheden. De publieke opinie blijkt het medisch beroepsgeheim zelfs als een voorrecht voor de artsen te beschouwen, terwijl het nochtans een essentieel burgerrecht is. Minister VANDENBROUCKE liet zich tijdens een debat in Leuven op 26.09.2000 ontvallen dat de privacy-wetgeving het wetenschappelijk werk blokkeert.

Gevaarlijke uitspraken als men vaststelt wat internationaal gebeurt. De IJslandse regering verkocht de gegevens van zijn 270.000 inwoners met betrekking tot hun genetisch patrimonium voor veel geld aan de Zwitserse farma-reus ROCHE. Het koninkrijk Tonga, een archipel in de Stille-Zuidzee, verkocht de genetische informatie over zijn 108.000 Polynesische inwoners aan het Australische bedrijf AUTOGEN, gespecialiseerd in genetische research.
Estland nam een wet aan zodat zijn 1,4 miljoen inwoners op vrijwillige basis kunnen deelnemen aan het opstellen van een "genen-bank".

"Het Volk" van 13.12.2000 meldt dat dergelijke gegevens ook in België worden gecollecteerd door een privé-laboratorium, via een speekselbank waarvoor reclame wordt gemaakt langs een website op Internet. De platte commercie rondom de collectie van stamcellen uit navelstrengbloed begin december 2000 was een ander alarmsignaal dat erop duidt dat de ethiek achter de snel evoluerende wetenschap aan hinkt. Op 29.08.2000 werd Adam NASH in Colorado (USA) geboren. Hij is de eerste "Designer baby" die werd verwekt om zijn zusje Molly, 6 jaar oud, te kunnen behandelen voor een fatale ziekte. Ook in België is dit mogelijk zoals de VUB meldde in "De Morgen" van 05.10.2000.

De jacht op genen is geopend. Op 14 maart 2000 gaven de Britse premier Tony BLAIR en de Amerikaanse president Bill CLINTON een gezamelijk perscommuniqué uit : "De fundamentele gegevens betreffende het humaan genoom, met inbegrip van de sequentiëring van het ganse menselijke DNA-genoom en zijn variaties, zouden moeten toegankelijk zijn voor de wetenschappers van de gehele wereld." Zij zegden dus neen tegen de privatisering van het genetisch patrimonium.

Naast de wetenschappers nemen ook de verzekeraars actief deel aan deze jachtpartij. In Groot-Brittanië besliste de Overheid dat verzekeringsmaatschappijen DNA-testen mogen gebruiken.
De privacy van de medische gegevens vormt ook de hoeksteen in de discussies over Farmanet en over de gegevensverwerking door de mutualiteiten, door privé-ondernemeingen zoals Care-web, door artsenorganisaties zoals het "Instituut Lemye" of de Wetenschappelijke Vereniging van Vlaamse Huisartsen. Een mogelijke Big Brother in onze medische databanken blijft onaanvaardbaar. Niet tegen betaling door een privéfirma, noch omdat de Overheid gegevens opeist om de gezondheidszorg "economischer" te organiseren.

Als we op een deskundige manier gegevens willen verzamelen zullen we het zelf en samen moeten organiseren, onder absolute beveiliging en met objectieve garanties door een onafhankelijke Ethische Commissie.

I.3. Politiek : van embryokweek…

Na het op de wereld brengen van ANDi, de eerste transgene primaat op onze planeet, door de Universiteit van Portland (Oregon, USA) begin oktober 2000, zette het Britse Lagerhuis net voor Kerstmis 2000 het licht op groen voor het cloneren van menselijke embryo's met de bedoeling er cellen uit af te zonderen die kunnen worden gebruikt bij de behandeling van tot nog toe ongeneeslijke ziekten zoals Alzheimer, Parkinson, diabetes,… . Het "House of Lords" bevestigde de stemming van deze wet op 23.01.2001. Ze ging in voege op 01.02.2001.

Op 16.01.2001 startte in Straatsburg de "Tijdelijke Commissie betreffende de humane genetica en andere nieuwe technologieën in de moderne geneeskunde" van het Europees Parlement haar werkzaamheden. De 36 Euro-volksvertegenwoordigers krijgen één jaar de tijd om "duidelijke regels op te stellen die een waarborg bieden voor de ethische principes in de biotechnologische domeinen zodat de wetenschap niet zou dicteren in welke richting de samenleving moet evolueren".

I.4. … over euthanasie.

In België wordt meer politieke tijd en energie gestopt in het euthanasiedebat dan in het debat over de bouwstenen van het leven, clonering en embryokweek. De behoefte tot het omschrijven van een maatschappelijke visie hieromtrent is allicht groter dan de noodzaak om een euthanasiewet te maken, gezien de razendsnelle wetenschappelijke ontwikkelingen. Het Comité voor bio-ethiek dat de wetgever hierover raad moet geven staat voor een bijzonder moeilijke opdracht.
De indieners van het euthanasie-wetsvoorstel hadden graag hun wet in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd gezien ter gelegenheid van de tiende verjaardag van de publicatie van de abortuswet dd 03.04.1990. Het is hen niet gelukt. Het debat werd verruimd, maar nog lang niet afgesloten. Een gelukkig neveneffect is dat er nu daadwerkelijke steun is tot stand gekomen voor de palliatieve zorg, inclusief de budgettaire voorzieningen.

Naar aanleiding van ons editoriaal "Geen euthanatische hardnekkigheid" in de Geneesheer-specialist nr. 6 (juni 2000) hadden Prof. J. GRUWEZ en ondergetekende op 27.09.2000 een bijzonder openhartig en hoffelijke discussie met VLD-senator Dr. Jan REMANS, reumatoloog en zijn echtgenote Dr. M. VAN EMELEN, anesthesiste, over euthanasie.
Beide partijen bleven bij hun eigen visie. Het VBS bezorgde alle parlementariërs zijn bedenkingen bij de amendementen die, na het zomerreces 2000, bij het origineel wetsvoorstel van de meerderheid van 20 december 1999 werden ingediend. (cf. De Geneesheer-specialist nr. 9, december 2000, p. 6-10)

Collega REMANS blijft het wetsvoorstel objectief beredeneerd steunen. Hij verdedigt consequent het zelfbeschikkingsrecht van het individu in zijn keuze voor een waardig levenseinde. Na twee dagen zitting van de euthanasiecommissie van de Senaat op 12 en 13.01.2001 in Hertoginnedal over het artikel 3, dat euthanasie ook toelaat voor niet-terminale patiënten, stemden 17 leden vóór en 10 leden tegen. Dr. Jan REMANS was de enige van de vier aanwezige artsen die artikel 3 goedkeurde. De dokters Georges DALLEMAGNE (PSC) en Alain DESTEXHE (PRL) stemden tegen, Dr. Paul GALAND (Ecolo) onthield zich (cf. La Lanterne 16.01.2001).

Het zelfbeschikkingsrecht dat voor de voorstanders van euthanasie op niet-terminale patiënten blijkbaar allesoverheersend is, werd door het Franse Hof Van Cassatie tot in het absurde toe doorgetrokken met zijn uitspraak dd. 17.11.2000 in de zaak Nicholas PERRUCHE. De jongeman, geboren in 1982 en zeer zwaar gehandicapt ten gevolge van het miskennen van een rubella-infectie bij zijn moeder in het eerste zwangerschapstrimester, kreeg, na een rechtszaak van 8 jaar ingespannen door de ouders namens hun zoon, een schadevergoeding van ± 700.000 BEF per maand omdat zijn "recht op niet geboren worden" werd geschonden (De Morgen; 18.11.2000). Vermits de rubella-infectie werd miskend, werd aan de moeder ook nooit voorgesteld over te gaan tot een abortus.
Advocaat LE PRADO van de veroordeelde arts noemt de uitspraak een gevaarlijk precedent. Bij elk kind dat met een handicap wordt geboren zullen de ouders zich volgens LE PRADO tegen de arts kunnen keren. En hij vreest dat de publieke opinie er van zal uitgaan dat een gehandicapt leven per definitie dient gecatalogeerd te worden als zijnde niet waard te worden geleefd.
Alhoewel Meester LEBOIS, advocaat van de familie, na de uitspraak stelde "…Il ne s'agit pas d'un arrêt qui ouvre la porte à l'eugénisme ; c'est au contraire un arrêt humaniste qui prend en compte la douleur d'une famille et d'un enfant » stellen velen zich de vraag of hier niet veeleer utilitaristische dan humanistische overwegingen de doorslag hebben gegeven.

Collega Luc MICHEL, chirurg en VBS-lid, schreef over de zaak PERRUCHE een schitterend opiniestuk in "Le Soir" van 29.11.2000 onder de titel : "Le syndrome de Petrucciani". De wereldberoemde jazz-pianist, Michel PETRUCCIANI (°28.12.1962 - +06.01.1999) leed aan osteogenesis imperfecta. Ondanks zijn dwerggroei was hij een reus in zijn muziekgenre. Een van zijn drie kinderen erfde de ziekte over. Alhoewel beide ouders er reeds tijdens de zwangerschap van op de hoogte waren, verklaarden zij : "Le nier, ça aurait été nous nier ; lui donner la vie, c'est un cadeau, le cadeau de la vie telle qu'elle est."

I.5. … tot gelegaliseerd blowen

De artsenverenigingen namen over de wetgevende initiatieven i.v.m. het legaliseren van cannabisge (mis-)bruik geen standpunt in. Individuele artsen hebben dit wel gedaan, soms met flamboyante oproepen tot en met het kort en klein slaan van het Belgisch Parlement (Dr Luc BEAUCOURT, CVP dd. 25.01.2001).

Vermits sommigen cannabis ook als geneesmiddel willen gebruiken, komen we hier in het desbetreffend hoofdstuk op terug (cfr. punt XI).

Het "nu of nooit" gevoel bij de behandeling van ethisch gevoelige punten voert de regenboogcoalitie, bevrijd van oubollige kerkelijke schroom, blijkbaar nogal lichtvaardig naar hogere regionen.

De grote voortrekkers van de legalisering Dr. Patrik VAN KRUNKELSVEN en Vincent VAN QUICKENBORNE (die het cannabisgebruik in de senaat propageerde) dreigen straks hun eigen partij VU-ID de lucht in te blowen.

 

Vorige artikel VorigeInhoud van dit nummer InhoudVolgende artikel Volgende

Questions & Comments

Copyright © VBS, 1997-2004

  Home | VBS | Verenigingen | De Gids | Accreditering | Tarieven | Wetgeving | Verzekeringen | De Bulletijn | Hulp