|
Nr 2 - Februari 2000 : Jaarverslag 1999 V.B.S. - Dr. Marc MOENS,
Secretaris-generaal
Vorige  Inhoud  Volgende
I. DE KIP EN HET EI : EEN POLITIEKE AARDVERSCHUIVING
I.1. 13 juni 1999 : de moeder aller verkiezingen : Europees,
federaal, gemeenschappen:
I.1.1. De campagne
De verkiezingscampagne 1999 leek bij aanvang verdacht veel op de voorgaande.
SP-voorzitter Fred ERDMAN wou zijn partij in alle regeringen hebben en Louis TOBBACK wordt
SP-lijsttrekker. De CVP schuift premier Jean-Luc DEHAENE naar voor. Voor de VLD wordt het
nu of nooit met Guy VERHOFSTADT. In Franstalig België zijn er al snel
toenaderingspogingen tussen Louis MICHEL en de P.S.. De wegdeemsterende PSC verschuift
naar de achtergrond alhoewel (ex-) CVP-voorzitter Marc VAN PEEL van in den beginne zegt
dat hij samen met de Franstaligen in de regering wil.
De Dutroux-zaak leek een tussendoortje te zijn geweest en de Agusta-omkoperij een
alineaatje voor de geschiedenisboekjes.
Een enquête van Artsenkrant over
de kiesintenties voor de parlementsverkiezingen van 13 juni 1999 toonde aan dat artsen
liberaal stemmen : 56 % PRL en 41 % VLD. De christen-democraten komen in Vlaanderen op de
tweede plaats met 22% voor de CVP en op de derde plaats in Franstalig België met 14 %
voor de PSC.
Wat de groene partijen betreft is er een opmerkelijk verschil tussen de taalgemeenschappen
: 17 % artsen stemt ECOLO, slechts 8 % AGALEV. Vooral vrouwelijke artsen stemmen groen.
Het is duidelijk dat de artsen het niet begrepen hebben op de socialistische partijen en
dat een coalitie blauw-oranje hun voorkeur verdient (cfr. grafieken 1 a en 1 b).
Grafiek 1 a
Grafiek 1 b
Een andere enquête, net vóór de verkiezingen, geeft een analoog
kiesintentiegedrag. Hieruit blijken toch relatief belangrijke verschillen tussen het
stemgedrag van huisartsen en specialisten. Bij de Vlamingen stemmen 54 % der specialisten
voor de liberalen (VLD) en 46% der huisartsen; bij de Franstaligen is dit liefst 75% der
specialisten voor de PRL en 51 % der huisartsen (cfr. grafieken 2 a en 2 b).
In Vlaanderen is VU/ID21 relatief geliefd bij de huisartsen (11%) en
nauwelijks bij de specialisten (2%). Dit heeft ongetwijfeld te maken met de (inmiddels
ex-) voorzitter Patrik VAN KRUNKELSVEN, die als huisarts de verplichte inschrijving van de
patiënt bij een huisarts nastreeft.
Grafiek 2 a
Grafiek 2 b
T.o.v. de christen-democraten bestaat er een opmerkelijk verschil tussen
de taalgroepen bij de specialisten : 17% der Vlaamse specialisten stemt CVP en slechts 4%
der Franstalige collegae stemt PSC.
Het vertrouwen van de artsen in hun minister van Volksgezondheid Marcel COLLA klonk
onheilspellend : 9% bij de Nederlandstaligen en 7% bij de Franstaligen.
Behalve in het VLD-partijprogramma, wordt aan de " gezondheidszorg " veel
aandacht besteed. Echelonnering en de centrale rol van de huisarts zijn prioriteiten bij
alle partijen. Ondanks zijn persoonlijke interventies bekende J.L. DEHAENE dat het "
Medisch Dossier " onder zijn regering niet verder was geraakt.
Meer forfaitaire betalingswijzen vinden we terug in de partijprogramma's van alle Vlaamse
partijen (behalve Vlaams Blok) en bij de P.S. en ECOLO.
I.1.2. Het verlanglijstje van de artsen
Eind mei ontvingen de politici copy van het BVAS-memorandum aan de formateur. Als auteur
kan ik stellen dat de negen punten van dit document volledig parallel lopen met de
VBS-desiderata.
Meer rechtszekerheid door minder reglementering en een duidelijkere omlijning van de
ministeriële competenties was de hoofdbekommernis. Begrijpelijk als men vaststelt dat in
1999 het " Belgisch Staatsblad " 50.560 dichtbedrukte pagina's publiceerde,
waarvan er praktisch dagelijks enkele tot meerdere tientallen onze beroepsuitoefening
betrof.
Op 10 jaar tijd kende het aantal pagina's Belgisch Staatsblad meer dan een verdubbeling (+
134 % !). Van 1998 (42.444 pagina's) naar 1999 dikte het Staatsblad met 19,1% aan. De
noeste arbeid van Marcel COLLA was hier ongetwijfeld niet vreemd aan. Misschien blijven we
in het jaar 2000 opnieuw onder de 50.000 bladzijden. In de publicatiedrift van onze
overheden zit immers een wetmatigheid : na drie jaren stijgen volgt telkens één jaar met
een daling, namelijk het jaar na de verkiezingen (zie onderstaande tabel)
Het Belgisch Staatsblad
|
| Jaargang |
Aantal pagina's |
1989
1990
1991
1992
1993
1994
1995
1996
1997
1998
1999 |
21.634
24.732
30.176
28.212
29.614
32.922
37.458
32.701
35.508
42.444
50.560 |
http://www.staatsblad.be
staat bij vele artsen dan ook bij de " favorieten " op hun personal computer.
Wat de ziekenhuizen betreft werd gepleit voor de afschaffing van artikel 139bis en voor de
zorg voor ziekenhuizen op mensenmaat. Er werd bijzondere aandacht gevraagd voor de
extramurale specialistische geneeskunde en hun zorgcontinuum met huisartsen en
ziekenhuizen. De onvoldoende financiering van de overgenormeerde spoedgevallendiensten
werd aangekaart en het verschil tussen honoraria en RIZIV-terugbetalingstarieven werd
uitgelegd in de context van de wet " Vermassen-Lenssens ". De verschillen tussen
Noord en Zuid in het numerus claususbeleid en de overspecialisatie werden onder de
aandacht gebracht. De dubieuze rol van de mutualiteiten die tezelfdertijd zorgverstrekker
als zorgverzekeraar zijn werden eens te meer aangeklaagd. De twijfel van de artsen i.v.m.
de beveiliging van (medische) persoonsgegevens die elektronisch worden opgeslagen werd
nogmaals nadrukkelijk geuit. In verband met de continue medische navorming wordt een
verdere ontplooiing mits financiering van het RIZIV-accrediteringssysteem gevraagd. De
ontdubbeling van het systeem via de " Hoge Raad voor Gezondheidsberoepen " die
Marcel COLLA ons tegen heug en meug opdrong binnen " zijn " ministerie van
Volksgezondheid, dient ongedaan gemaakt.
I.1.3. De dioxinecrisis
Op 28 mei 1999 zegt Marcel COLLA op de radio dat er niets aan de hand is met de Belgische
kippen. Dezelfde avond deelt hij mee dat het kippenvlees uit de winkelrekken dient
gehaald. Deze populistische uitloper van het Antwerpse socialisme luidt hiermee een
economische en politieke crisis in.
Op 31.05.99 deelt premier DEHAENE mee dat hij " op basis van de thans beschikbare
informatie " het vertrouwen behoudt in zijn minister van Volksgezondheid Marcel COLLA
en van landbouw Karel PINXTEN.
Op 03 juni verschijnt in het Belgisch Staatsblad het K.B. van 01 juni 1999 met het ontslag
van beide ministers. In volle kiescampagne en na ontbinding van het Parlement worden voor
enkele dagen de vice-premiers Luc VAN DEN BOSSCHE (S.P.) en Herman VAN ROMPUY (C.V.P.)
bovendien belast met respectievelijk Volksgezondheid en Landbouw.
De Tragex-Gel affaire in verband met het mogelijks besmet Brits rundvlees dat in België
belandde in juli 1997, kon Marcel COLLA, die sinds het februarinummer 1996 van de "
Geneesheer-Specialist " doorgaans met " Keizer-Koster " werd benoemd,
dankzij het zomerreces overleven. De al dan niet vermeende slordigheid i.v.m. de
behandeling van het rapport van VLD-veearts André DESTICKERE i.v.m. de dioxine deed
echter zijn kop rollen. Voor 92 % der artsen gebeurde dit jammer genoeg 3 jaar en 11
maanden te laat !
Alhoewel de lichtjes verkoolde gevogeltebrochetten bij de barbecue, vergezeld van tabak
(en alcohol) vóór en na ongetwijfeld meer dioxineschade berokkenen dan hetgeen tijdens
het lenteweekend van 28 mei 1999 in de voedselketen terechtkwam, en hoewel het
gezondheidsrisico waarschijnlijk flink overroepen werd,
bood de crisis, die trouwens internationaal om protectionistische redenen werd misbruikt,
de liberalen en vooral de groenen een gedroomde kans om, voor de enen na 11 jaar politieke
ballingschap in de woestijn te hebben vertoefd, en voor de anderen, voor het eerst sinds
hun bestaan, de macht te grijpen.
I.1.4. Het uur van de waarheid
Niettegenstaande uittredend premier Jean-Luc DEHAENE met 562.239 stemmen kop en schouder
boven alle andere politici troonde, nam hij het zware verlies van de CVP op zich. Het
einde van een symbool en van een regime. De dioxine had hem geveld en om de klassieke
vadermoord binnen de eigen rangen te vermijden trad hij terug als boegbeeld van de CVP en
zetelt hij sindsdien alleen nog als senator.
De liberalen worden de grootste politieke partij, wat geleden was van 1884. De
stemmentrekkers Marc VERWILGHEN (VLD : 419.130), Guy VERHOFSTADT (VLD : 376.082) in
Vlaanderen en Louis MICHEL (PRL-FDF-MCC met 266.403 stemmen de hoogste senatoriële score
in Franstalig België) nemen de macht over.
Na een korte informatieronde, waarbij informateur Louis MICHEL op 18 juni 1999 ook een
artsendelegatie ontving, waaronder ondergetekende, werd duidelijk dat de liberalen niet
met de CVP-PSC willen regeren. Na 45 jaar regeringswerk en sinds de socialistisch-
liberale regering van 1954 met Achilles VAN ACKER, grondlegger van de Belgische Sociale
Zekerheid, wordt de CVP naar de oppositiebank verwezen.
Guy VERHOFSTADT, eerst formateur voor de Vlaamse regering, wordt federaal formateur en op
14 juli 1999 wordt hij premier van de nieuwe federale regering, een regenboog met
liberalen (4 VLD, 3 PRL-FDF-MCC), socialisten (3 SP, 3 PS) en groenen (1 AGALEV, 1 ECOLO)
als ministers en 3 staatssecretarissen (1 VLD, 1 AGALEV, 1 ECOLO).
Patrick DEWAEL legt op 13 juli de eed af als Vlaams minister-president van zijn
negenkoppige regering (3 VLD, 2 SP, 2 VU/ID21, 2 AGALEV).
De Franstalige regeringen zijn dermate dicht met ministers bevolkt (17 of 2 meer dan de
federale regering) dat MCC-voorzitter Gérard DEPREZ (ex-PSC-voorzitter) weigert in te
stappen " in een regering van pygmeeën ". De Franse gemeenschapsregering telt 8
ministers, de Waalse gewestregering 9 en de Brusselse hoofdstedelijke regering 8 (waarvan
3 Nederlandstaligen).
De Duitstalige gemeenschapsregering tenslotte telt 3 ministers.
Vlaanderen stelt dat de " wonderbaarlijke vermenigvuldiging van Franstalige
ministerambten een nieuwe norm van schaamteloosheid stelt "
Vorige Inhoud Volgende |
