DE ONCOLOGIE



	BEROEPSVERENIGING VAN DE BELGISCHE GENEESHEREN SPECIALISTEN IN INWENDIGE GENEESKUNDE

Nr 4 - Januari 2000

Vorige Inhoud Volgende

Tenslotte werd zo pas een laatste bijzondere beroepstitel ingevoerd bij Ministerieel Besluit van 16 april 1999 : de oncologie.

Het lijkt ons interessant om de bedenkingen van de Werkgroep van 1993 omtrent oncologie hier te vermelden : (vertaling)

"Wat de oncologie betreft worden de motiveringen voor deze erkenning in herinnering gebracht:

- de kwaliteit van de behandelingen gebonden aan een specifieke opleiding,
- de kostenvermindering door een beheersing van de indicaties en van therapeutische schema's,
- de noodzaak ervan voortvloeiend uit het voorbehouden van het voorschrift (bv. NEUPOGEN, ZOFRAN, monoclonale AC) of van ontwerpen met betrekking tot de oprichting van oncologische centra,
- het bestaan van dit specialisme in een groot aantal landen, al dan niet buurlanden.

De aanwezige leden spreken zich met meerderheid van stemmen uit voor het bestaan van de Oncologie onder de vorm van een bijzondere bekwaming en niet voor haar afzondering als een aanvullend specialisme.

Verschillende reacties worden naar voren gebracht omtrent de benaming oncologie en haar verband met de betrokken specialismen. De oncologie omvat volgens sommigen de behandeling van vaste tumoren en hematologische tumoren, volgens anderen enkel de behandeling van vaste niet-primitief ganglionaire tumoren.

De Oncologie houdt zich bezig met de (chemotherapeutische, hormonale, immunitaire) medische behandeling van tumoren.
De diagnose van tumoren blijft toebehoren tot de specialismen van het betrokken orgaan.
De Oncologie is meestal systemisch, terwijl de radiotherapie en de chirurgie een meer loco-regionale bestemming hebben.
De Oncologie is een breder concept dan dat van de chemotherapie (immunologie, hormonotherapie) en zij overdekt ook niet helemaal de hematologie.

Deze beschouwingen van de Werkgroep blijken niet de inspiratiebron geweest te zijn van het nieuwe besluit dat, klaarblijkelijk, rekening heeft moeten houden met de tegenkanting van een aanzienlijk aantal specialisten die van oordeel zijn dat zij het zonder de bevoegdheid van een echte oncoloog kunnen stellen voor de behandeling van de kankers van hun activiteitsveld. In de ogen van een internist, lijkt het vanzelfsprekend dat een oncoloog een soliede algemene opleiding moet hebben genoten en dat de Inwendige Geneeskunde als basisopleiding daaraan best kan beantwoorden.

Desondanks voorzien de nieuwe schikkingen de oprichting van twee verschillende beroepstitels :

- de eerste, de bijzondere beroepstitel in oncologie is voorbehouden aan tien specialismen gaande van chirurgische specialismen tot de neurologie en de stomatologie, ORL, de dermato-venerologie en de gynecologie-verloskunde.

- de tweede, de bijzondere beroepstitel in medische oncologie is voorbehouden aan drie van de vijf medische specialismen (de inwendige geneeskunde, de gastro-enterologie en de pneumologie) en aan de pediatrie.

Wat de radiotherapeuten-oncologen betreft werden overgangsbepalingen voor de huidige radiotherapeuten die algemeen bekend staan als bijzonder bekwaam in de medische oncologie.

Het besluit legt de erkenningscriteria vast van de stagediensten in medische oncologie:

Het betreft een stagedienst die erkend is voor de hogere opleiding in inwendige geneeskunde of in pediatrie :

- waar intensief alle aspecten van de medische oncologie worden uitgeoefend,
- waar wetenschappelijke vergaderingen over deze discipline worden georganiseerd,
- waar therapeutische protocols bijgestuurd en geëvalueerd worden,
- waar de praktijk onderworpen wordt aan de evaluatie van andere geneesheren-specialisten houders van dezelfde beroepstitel en
- en waarvan de werking onder de verantwoordelijkheid staat van een stagemeester geneesheer-specialist houder van een bijzondere beroepstitel in medische oncologie.

Ook voor het behoud van de erkenning, is vereist dat de geneesheer op substantiële en belangrijke wijze en zonder "noemenswaardige" onderbreking de medische oncologie beoefent in een dienst Inwendige Geneeskunde, Pediatrie of in een afdeling die erkend is voor de medische oncologie, en hij moet :

- meewerken aan het bijsturen en evalueren van de therapeutische protocols,
- deelnemen aan wetenschappelijke vergaderingen en
- zijn medische praktijk onderwerpen aan de evaluatie van andere geneesheren-specialisten houders van dezelfde beroepstitel.

Los van alle princiepsproblemen ontstaat er een moeilijke situatie door het nieuwe besluit wat betreft de erkenning van de oncologen : Gaan elk van de 15 erkenningscommissies de oncologen van hun specialisme erkennen of moet er een autonome erkenningscommissie voor de oncologie opgericht worden zoals voor de urgentiegeneeskunde en de intensieve zorgen ?
Bovendien blijken er verzoekschriften tot nietigverklaring tegen dit besluit te zijn ingediend bij de Raad van State !

Vorige Inhoud Volgende

De Geneesheren-Specialist - Speciaalnummer
Kroonlaan 20 - 1050 Brussel - Tel. 02-649.21.47 - Fax : 02-649.26.90
Verantwoordelijke uitgever : Dr R. LORAUX
Afgifte Kantoor : BRUSSEL 5 - ISSN 0770-8130