V. HET MINISTERIE VAN VOLKSGEZONDHEID : hyperdynamisch of hyperkinetisch ?

V.10 De erkenning van geneesheren-specialisten

- Algemeen

Gelet op de problematiek van de spoedgevallenzorg en de urgentiegeneeskunde zal dringend aan een algemene regelgeving moeten gewerkt worden m.b.t. aanvullende bijzondere beroepstitels of bijzondere bevoegdheden. Het is immers niet logisch en zelfs een contradictio in terminis dat de vereisten van een hoofdactiviteit in een bepaald sub-gebied van een basispecialisme, zou tot gevolg hebben dat de specialisten van dit basisspecialisme niet meer bevoegd zouden zijn, zij het met een beperkter activiteitsniveau, in dat onderdeel van het basisspecialisme.

Wat de disciplines van de inwendige geneeskunde betreft, ontstaan er regelmatig problemen voor specialisten die erkend zijn in de inwendige geneeskunde, doch hun hoofdactiviteit in een van de andere inwendige basisspecialismen uitoefenen, o.m. in het kader van de Z.I.V.. Recentelijk nog werden internist-cardiologen geconfronteerd met de weigering van terugbetaling inzake het voorschrift van pacemaker-inplantatie. De

verplichting afstand te doen van de oorsponkelijke beroepstitel van specialist in inwendige geneeskunde werkt hier hinderlijk en zou in feite kunnen afgeschaft worden. Essentieel is immers dat de bevoegdheid in het deel-basisspecialisme wordt bevestigd door de erkenningscommissie van dit basisspecialisme.

- de geriatrie

In het B.S. van 06.05.98 werd een nieuw erkenningsbesluit gepubliceerd voor de aanvullende beroepstitel van geneesheer-specialist in de geriatrie (M.B.10.03.98), waarvan de oorspronkelijke versie (M.B. 21.06.85) was nietigverklaard door de Raad van State. De erkenning vergt een bijkomende opleiding van 1 jaar en blijft voorbehouden aan geneesheren-specialisten in de inwendige geneeskunde. De Raad van State adviseerde dat de beslissing tot nietigverklaring geen gevolg had voor de individuele erkenningsbesluiten na 21.06.85.

- de oncologie

De ontwerpen van oncologische zorgprogramma’s brachten de problematiek van de erkenning in de oncologie opnieuw aan de orde. Volgens Dr DERCQ werd, op grond van een " vorig advies " van de Hoge Raad een ontwerp van erkenningscriteria in de medische oncologie en hematologie, voorgelegd voor advies aan de Raad van State. Dit advies zou recentelijk zijn uitgebracht. De goedkeuring van het advies door de Hoge Raad wordt evenwel betwist, daar verscheidene leden van de Raad, die de zaak van dichtbij gevolgd hebben, stellig beweren dat er nooit enige stemming, noch formele goedkeuring is geweest omtrent dit ontwerp. Naar verluidt zou dit gedistilleerd zijn uit de synthesenota van de werkgroepvergaderingen georganiseerd door het Kabinet van Minister COLLA in augustus en september 1997.

Het litigieuze ontwerp voorziet de toegang tot de aanvullende bijzondere beroepstitel in de oncologie voor de specialismen inwendige geneeskunde, gastro-enterologie, pneumologie en pediatrie. Specialisten in andere disciplines krijgen hiertoe eveneens toegang, doch uitsluitend op basis van de overgangsbepalingen. Dit heeft tot gevolg dat voor deze specialismen de toegang uitdovend is.

De nieuwe ontwerpen inzake oncologische zorgprogramma’s trekken evenwel twee scheidingslijnen onder de specialismen die actief zijn in het oncologisch praktijkveld.

Vooreerst wordt er onder de bepaling van de zgn. B-programma’s een onderscheid gemaakt tussen de medische en heelkundige oncologie. Daarnaast wordt onder de algemene toelichting van de zorgprogramma’s een onderscheid gemaakt tussen de modaliteitsspecialismen (radiotherapie, medische oncologie, en heelkunde) en de orgaanspecialismen (gynecologie, NKO, inwendige geneeskunde en subspecialismen, enz...).

Het ligt voor de hand dat hier naar een behoorlijke synthese-regeling zal moeten gezocht worden. Wij menen dan ook dat deze problematiek dringend opnieuw aan de Hoge Raad moet voorgelegd worden.

-nieuwe ontwerpen

Een nieuw ontwerp van erkenningscriteria voor het specialisme anatomo-pathologie is in bespreking.

Een ontwerp tot wijziging van de criteria voor gynecologie-verloskunde, beoogt de vervanging van een stagejaar heelkunde door een meer naar gynecologie en subdisciplines gerichte opleiding.

Ook duikt opnieuw het ontwerp van erkenning als specialist in het beheer van medische gegevens en klinisch onderzoek op.

En tenslotte, moeten we nota nemen van het voornemen van Minister COLLA om een nieuwe aanvullende bijzondere beroepstitel in leven te roepen: de algoloog. Hij wenst hiervoor een bijzondere financiering te voorzien.

De " Belgian Pain Society " verzorgt zijn public relations op een uitstekende manier.